بازگشت

مولوي


جلال الدين محمد فرزند سلطان العلما محمد بن حسين خطيبي معروف به بهاء الدين، به سال 604 ه.ق. در بلخ به دنيا آمد. پدر وي از علما و صوفيان بزرگ زمان خود بود كه به سبب رنجش از سلطان محمد خوارزمشاه از بلخ به قونيه رفت. جلال الدين در ابتدا در قونيه و سپس در حلب و دمشق به تحصيل پرداخت و در قونيه به تدريس و وعظ مشغول گشت. در سال 642 ه.ق. با شمس تبريزي ملاقات كرد. اين ملاقات سبب انقلابي روحاني در مولانا شد كه در نتيجه ي آن مسند تدريس و فتوي را ترك گفت. مولانا به سال 672 ه.ق. در قونيه وفات يافت. آثار به جاي مانده از او عبارتند از: 1. مثنوي در 6 جلد و شامل 26 هزار بيت. 2. ديوان معروف به ديوان كبير مشتمل بر 50000 بيت. 3. رباعيات 4. مكتوبات 5. فيه ما فيه 6. مجالس سبعه.



كجاييد اي شهيدان خدايي؟

بلا جويان دشت كربلايي



كجاييد اي سبك روحان عاشق؟

پرنده تر ز مرغان هوايي



كجاييد اي شهان آسماني؟

بدانسته فلك را در گشايي



كجاييد اي ز جان و جا رهيده؟

كسي مر عقل را گويد كجايي؟



كجاييد اي در زندان شكسته

بداده وامداران را رهايي



كجاييد اي در مخزن گشاده؟

كجاييد اي نواي بي نوايي؟



دران بحريد كاين عالم كف اوست

زماني بيش داريد آشنايي